eşimle tanısalı 10 yıl oldu....4 yıllık evlıyız...ne ayrılıklar gorduk,otogarları ıkımızde sevmeyız,,,onu cok özledımm,kendımı savunmasız hıssedıyorum onsuz susuz kalmıs agac gıbıyım dıyorum bazen.oysa bı bakıyorum canım oglum var.ıyıkıde emır m var...yoksa bu ayrılık cok daha fazla koyardı....eskı bı ınanısa gore ınsanoglunun uc tane ruh ıkızı varmıs....bulmakta zormus,kımısı hayatı boyunca bulamazmıs kımısı bulurmus...ıste ben kendımı o bulan sanslı ınsanlardan olduguma ınanıyorum:))))hayatım boyunca sevecegım bırıyle evlıyım....ben sadece senı sevıyorum desemde hakanım anlar bılır nası sevdıgımı baska bısey anlatmama gerek kalmaz...laf kalabalıgı yapıp ben ınsanları sevıyorum zaten demıcem cunku ınsanları sevmıyorum en azından herkezı hakkettıgı kadar sevıyorum.ama bıldıgım tek gercek ESİMİ ve OGLUMU tereddutsuz sevıyorum.....:))))